آجرک اله بقیه الهدر کودکی شد قسمت من خانه داری هم خانه داری می کنم هم سوگواریگـــریـــم بـــرای نـــــور دو عـیـنـت هــر شب دهـــــم آب دســت حسینتدیشب دعــا کردی اجل جانت بگیرد امشب دعــا کن دخترت زینب بمیرددیشب تــــــو بــــودی انـــــدر کنارم امشب بــــه دیــــوار ســر می گذارمدیشب نشستی گیسویم را شانه کردی امشب در آغوش لَحَد کـــاشانه کردیدیشب گــــرفـتـی اشــکــم ز دیـــــده امشب ز داغـــت پـــشــتـم خــمـــیـدهدادی بـــه دست زینبت با آه و زاری پـــیـــراهــن خونین خود را یادگاریآن پـیـرهـن را هـــرگـــز نــــشــویم تـــــــا عــــطر مـــادر از آن بـــبویممادر چرا رنگ از رخ ماهت پریـده مـــادر چرا خون از گریبانت چکیدهگــــــــــاه دعــــا و راز و نیاز است ســجـــاده بـــگـــشــا وقت نماز است

ای نور دل حیدر(رفتی و دلم خون است)۲ای دختر پیغمبر(بی تو علی محزون است)۲ای که بودی روح و ریحانم زهرارفتی و از غمت گریانم زهراگل حیدر زهرا مظلومه زهرا۲ای یار و حبیب من(بودی تو همه هستم)۲بانوی غریب من(رفتی ز چه از دستم)۲باشد هر روز و شب با اشک و آهمبر در و دیوار خانه نگاهمگل حیدر زهرا مظلومه زهرا۲ای بانوی این خانه(رفتی ز برم زهرا)۲زد آتش داغ تو(بر دل شررم زهرا)۲غسل و کفنت شد زهرا شبانهدفن پیکر تو شد مخفیانهگل حیدر زهرا مظلومه زهرا۲با اشک یتیمانت(از زندگی ام خسته)۲گریم ز برای تو(با این دل بشکسته)۲بعد تو زینب تو خانه دار استروز و شب بر تو زهرا سوگوار استگل حیدر زهرا مظلومه زهرا۲آتش زده بر قلبم(این دختر آزاده)۲ریزد همه شب از غم(اشکش روی سجاده)۲از این مصیبت ها جان بر لبم منگریان حسینم و زینبم منگل حیدر زهرا مظلومه زهرا۲بعد از تو گل پرپر(غرق محنم زهرا)۲خون کرده دل حیدر(اشک حسنم زهرا)۲هر شب با یاد تو با نور عینممی سوزم با زینب و با حسینمگل حیدر زهرا مظلومه زهرا۲#رضا_یعقوبیان

درپی حفظ حریم خویشتنمردباید پشت درآید نه زنهیچ دانی دختر خیر البشرازچه جای حیدر آمد پشت دردیدمولایش علی تنها شدهخانه اش محصور دشمن ها شدهبر دفاعِ شوهرش فردی ندیدبین آن نامردها مردی ندیدگفت بایدپیش امواجِ خطر یار بهر یار خود گردد سپر من که تنها دختر پیغمبرمپشت این درپیش مرگ حیدرمفاطمه تنها طرفدار علیستدر هجوم دشمنان یار علیستآن که باشد مردِ این سنگر منماولینِ قربانی حیدر منمچشم پوشیدم زِ جان خویشتنای مغیره هرچه میخواهی بزناین درِ کاشانه این پهلوی مناین غلافِ تیغ این بازوی منکافران دست خدا را بسته ایدبازوی مشکل گشا را بسته ایدهرچه هتک حرمت از حیدر کنیدهرچه بر او ظلمِ افزونتر کنیدهرچه زان مظلوم گردانید روهرچه مانَد استخوانش درگلومن امیرالمومنین میخوانمشپیشوای مسلمین میدانمشگر شود پرپر زِجور قاتلشغنچه ی نشکفته در باغِ دلمگر رود ازضرب سیلی هوش منگوشواره بشکند در گوش منگر شوم با دود و آتش روبرو یا رود مسمار درقلبم فروگر شوم در لحظه ی سقط جنیناز جفای دشمنان نقش زمینگر رسد در پشت دَر جان برلبمافتم از پا پیش چشمِ زینبمهرچه آید پیش زهرا باعلیستاول و آخر کلامش یا علیستفاطمه ما را هدایت میکندرهبری سوی ولایت میکند دید دشمن فاطمه جانِ علیستبلکه با جانش نگهبان علیستدید جانِ مرتضی پشت در استاز امام خویش هم تنهاتر استپای تا سر بغض و خشم و کینه بودکینه هایش کینه ی دیرینه بودبغض حیدر شعله ور در سینه داشتسنگ بود و جنگ با آیینه داشتوای من شد در حریم کبریاآیه ای از سوره ی کوثر جدا

"اللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ اَبیها وَ بَعْلِها وَ بنیها وَالسِّرِّ الْمُسْتَوْدَعِ فیها بِعَدَدِ ما اَحاطَ بِه عِلْمُکَ"ای قدر تو پنهان تر از پنهان زهرا تر از هر زُهره ي تابان ای قبله ي اذکارِ تسبیحاتسبوح تر از واژه ي سبحانای روشنی بخشِ ازل نورتقبل از نخست و بعد از پایانای بسم ربِّ النور سلمان هانام بلندت نسخه ي درمانيا فاطر و يا فاطمه يعنيافلاك با مِهر تو شد بنيانمسند نشین آیه ي تطهیر!ای مُصحفِ والاتر از قرآن!از عالمِ ناسوت تا لاهوتمی گیرد از چشمان تو فرمانمریم گُلی از باغ بستانتدلبسته تو روضه ي رضواندُرّ نجف شد گردن آویزتدو گوشواره، لؤلؤ و مرجانای زمزمِ چشمانِ تو کوثرتنها غدیر مانده در جریاننهج البلاغه گوشه ي مسجداز خطبه خوانیِ تو شد حیرانرعشه به جان عرش افتادهآهِ کلامت سلسله جنباننام علی جاری ست در نطقتشیرینی اش گردیده دو چندان*گفت:علي جان! صد بارِ ديگه هم بيان پشت در حمله كنند، خودم ميرم در رو باز مي كنم...*فرمودی: ای مردم! چرا تردید؟حق علی از چه شده کتمانبغضِ امیرالمومنین کفر استحب امیرالمومونین ایمانممسوس ذاتِ حضرت باریدر غزوه ها، جنگ آورِ میدانخورشید را تکذیب می کردندخفاش های کورِ گورستانبا خود فدک هر روز می خواندشرحِ عبورت را گُلِ ریحاندر دست های مجتبی دستتای دست گیرِ عالمِ امکانفرشِ رهت عرش معلا شددیوارها شد آینه بندانانسیه بود و کوچهای باریکحوریه رویارویِ يك شیطانچادر نمازت روی خاک افتادیا کعبه ي حاجات شد ویراندردا لگد شد خیمه ي توحیددر زیرِ پای نامسلمانان"تبت یدا" می زد به تو سیلیپوشیه ات نیلی شد و گریانای روحِ دو پهلوی پیغمبرپهلو گرفتی بعد از این طوفانگُل کرد بر پیراهنت لالهپژمرد از این داغ یک بستانسوگند که پایِ علی بانو!تو ایستادی تا به پای جان*ميگن: حضر